TPA Writer Where The new ideas begin

ลูกจ้างมืออาชีพ
ผู้เขียน
ลูกจ้างมืออาชีพ
อัพเดท
06 เม.ย. 2012 20.33 น.

ครั้งหนึ่งในชีวิตของแต่ละคนอาจจะแตกต่างกันไป สำหรับฉัน...การสอบผ่าน The Japanese-Language Proficiency Test Level-2 คือส่งที่ใฝ่ฝันว่าจะเป็น...ครั้งหนึ่งในชีวิต...ให้จงได้

ความใฝ่ฝันของข้าพเจ้า

เพื่อนๆแต่ละคนคงจะมีความใฝ่ฝันที่แตกต่างกันไปใช่ไหมค่ะ?

ครั้งหนึ่งในชีวิตของแต่ละคนก็อาจจะแตกต่างกันไปเช่นกัน...
 
สำหรับฉัน...
การสอบผ่าน The Japanese-Language Proficiency Test Level-2 
หรือ  日本語能力試験 2級 คือสิ่งที่ใฝ่ฝันว่าจะเป็น...ครั้งหนึ่งในชีวิต...ให้จงได้!

ปี1991 ดิฉันเริ่มทำงานในบริษัทแห่งหนึ่ง
ซึ่งเป็นบริษัทร่วมทุนไทย-ญี่ปุ่น   ดิฉันไม่มีความรู้ภาษาญีปุ่นแม้แต่คำเดียว..

ปี1993 ดิฉันได้มีโอกาสไปศึกษาดูงานที่ประเทศญีปุ่น7วัน สิ่งหนึ่งที่ประทับใจคือ...รถไฟชินกันเช็ง ประทับใจในเรื่องของ...ความสะอาด...และ...ความเร็ว...

ในตอนนั้นดิฉันมีความรู้ภาษาญี่ปุ่นมากที่สุดในบรรดาเพื่อนๆอีก5คนที่ไปด้วยกัน...ดิฉันรู้จักประโยคภาษาญี่ปุ่นเพียง 1 ประโยคเท่านั้น คือ..これは何ですか。นั่นอะไรค่ะ?...

ปี1994 บริษัทเปิดโอกาสให้เรียนภาษาญี่ปุ่นโดยที่บริษัทจะจ่ายค่าเรียนให้ระดับหัวหน้างาน  ถ้าหากไปเรียนและสอบเลื่อนชั้นได้   ดิฉันเลือกเรียนที่สสท.ด้วยเหตุผลเรื่องความเหมาะสมหลายประการ หนึ่งในนั้นเป็นเรื่องของโครงสร้างหลักสูตรและระบบการเรียนการสอน  ในปีนั้นดิฉันเรียนจบชั้น B1และB2 

ปี1995 ดิฉันเรียนจบชั้น B3และM1
ปี1996 ดิฉันเรียนจบชั้น M2และM3

ปี1997-1998 ดิฉันไม่ได้เรียนด้วยเหตุผล  ความจำเป็นส่วนบุคคลค่ะ..

ดังนั้นกว่าจะสอบเข้าเรียนชั้นM4ในปี1999ได้  จำได้ว่าต้องอ่านหนังสือเยอะมาก...มันขึ้นสนิมหมดเลย..นี่คือเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งของภาษาต่างประเทศ  ดิฉันพยายามจะ...
มองโลกในแง่ดีเข้าไว้ค่ะ

ปี2001 ดิฉันเรียนจบชั้น M5 และ ปี 2002 ดิฉันเรียนจบชั้น A1  

ดิฉันรอที่จะเรียนชั้นA2จนกระทั่งถึงปี2003กลางปี 
แต่ก็ไม่สามารถเปิดคอร์สได้ เนื่องจากจำนวนผู้เรียนไม่เพียงพอ  ดิฉันตั้งใจว่าอยากจะเรียนจบชั้นA3ก่อนจึงจะไปสอบ The Japanese-Language Proficiency Test Level-2 หรือ  日本語能力試験 2級  

ในจังหวะนั้นเองสิ่งที่ดิฉันแอบมองอยู่  นั่นก็คือ หลักสูตรปริญญาโท  หลักสูตรหนึ่ง
ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง  ก็เปิดสอนขึ้นมา  ดิฉันจึงตัดใจจากภาษาญี่ปุ่นไปเรียนต่อปริญญาโทอยู่ 2 ปี  ดิฉันเรียนจบปี 2005 เดือนกรกฏาคม 

จากนั้นแม่ดิฉันก็เสียชีวิต ในปี2005 เดือนกันยายน  ดิฉันมีเรื่องที่ต้องทำหลายอย่าง
รวมถึงการเตรียมงานทำบุญตามประเพณีหลังจากเสียชีวิตได้1ปี  เป็นต้น และ  ต้องปรับตัว  ปรับอารมณ์มากเหมือนกัน  ดิฉันคงจะไม่กล่าวถึงเรื่องราวในส่วนนี้มากก็ได้  เพราะคิดว่าเพื่อนๆน่าจะเข้าใจได้ว่าความสูญเสียนี้ยิ่งใหญ่อย่างไร?...นอกจากนี้แล้วปี2006
นี่เอง...ดิฉันยังได้รับความไว้วางใจจากฝ่ายบริหารหลายอย่าง  ได้รับการปรับระดับและมอบหมายภาระกิจมากขึ้น...ดิฉันได้รับผิดชอบงานด้วยการเพิ่มเวลาทำงานค่ะ...

ในปี2007เดือนกุมภาพันธ์
ดิฉันได้ตัดสินใจอีกครั้งที่จะลงสนามสอบในเดือนธันวาคมที่จะถึงนี้
เพื่อนคงทราบแล้วว่า  การสอบThe Japanese-Language Proficiency Test มีสอบเพียงปีละ1ครั้งในเดือนธันวาคม 

ขณะนี้ดิฉันติดลบชั่วโมงที่จะต้องอ่านหนังสือตามแผนการทบทวนไปแล้ว 16ชม.ค่ะ 

อย่างไรก็ตาม ดิฉันคิดว่าความพยายามที่ปราศจากความมุ่งมั่น  ฝึกฝน  จะไม่ทำให้ดิฉันทำในสิ่งที่ใฝ่ฝันได้สำเร็จอย่างแน่นอน..ดิฉันจึงจะกัดค่ะ.."กัดไม่ปล่อย" มันจะต้องมีสักครั้งหนึ่งในชีวิตที่ดิฉันสอบได้ค่ะ...ความสามารถที่มีสถาบันรับรอง..เป็นสิ่งที่น่าภาคภูมิใจกว่าค่ะ..ดิฉันอยากสอบผ่านค่ะ  นอกจากนี้..

" ตัวอักษรภาษาญี่ปุ่นเป็นตัวอักษรที่น่ารักโดยเฉพาะตัวฮิราคานะ  ในขณะที่ตัวอักษร
คันจิเป็นตัวอักษรที่มีจำนวนมาก  เขียนยาก  จึงกลายเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับคนที่ไม่ได้เรียนวิชาเอกทางด้านภาษาญี่ปุ่นอย่างดิฉัน...ดิฉันอยากจะเขียนรายงานและพูดคุยเรื่องงานเป็นภาษาญี่ปุ่น... ดิฉันใฝ่ฝันสิ่งนี้...ค่ะ ! "

แนะนำด้วยค่ะ

よろしくお願いします。















 


โหวตให้คะแนนบทความ


facebook