เปมิกา

ผู้เขียน : เปมิกา

อัพเดท: 17 มี.ค. 2007 06.34 น. บทความนี้มีผู้ชม: 19849 ครั้ง

คงจะดี หากตลอดเวลาเรารู้ว่าจะต้องไปทางไหน


ภายในรถไฟ

หลังจากที่ฉันได้เพิ่มความมั่นในการเดินทางด้วยป้ายที่สถานีรถไฟแล้ว ฉันได้พบอีกว่า ไม่ได้มีแต่ป้ายบอกทางตามสถานีรถไฟเท่านั้นที่ช่วยกรุณาชี้แนะ ญี่ปุ่น คือดินแดนที่เต็มไปด้วยข้อมูลและการแจ้งล่วงหน้า ก็ภายในรถไฟยังมีเรื่องทำให้ฉันได้ทึ่งอีก

ระหว่างที่ยืนเบียดเสียดเยียดยัดอัดแน่นร่วมกับผู้โดยสารท่านอื่นๆ(เสียดายจัง เป็นผู้หญิงทั้งนั้นเลย^^) สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นจอโทรทัศน์แบบที่มีตัวอักษรวิ่งได้ อยู่เหนือประตูเข้าออก ป้ายนี้จะแจ้งชื่อสถานีที่จะจอดต่อไปค่ะ แต่แค่นั้นยังไม่พอ ที่นี่เขาแจ้งสถานีที่จะไม่จอดด้วยค่ะ ที่เป็นอย่างนี้เพราะรถด่วนหรือรถด่วนพิเศษ ซึ่งปรกติจะจอดเฉพาะสถานีใหญ่ๆเท่านั้นเพื่อประหวัดเวลา แต่ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วนอย่างตอนเช้าๆ รถด่วนพิเศษบางขบวนจะไม่จอดที่สถานีใหญ่ตามที่แจ้งไว้ในแผนที่  จึงต้องมีการแจ้งไว้ไม่ให้ขุ่นเคืองกัน

มัวแต่อ่านตัวอักษรที่วิ่งไปมาอย่างเพลิดเพลิน  เผลอหน่อยเดียว ฉันก็ต้องเปลี่ยนรถแล้วค่ะ แล้วตอนจะลง เจ้าประตูรถไฟมันก็ยิงคำถามมาให้ฉันขบคิดอีกแล้วค่ะ “ทายซิ ว่าซ้ายหรือขวา”  แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เดาส่งว่าประตูด้านไหนจะเปิด บนจอก็มีตัวอักษรขึ้นมาเฉลยทันทีเลยค่ะ “ประตูทางขวาจะเปิดออก” สบายเลยค่ะจากนั้นฉันทดลองทำตามคำแนะนำของคุณแม่อุปถัมภ์อย่างเคร่งครัด คือ ดูป้ายอย่างเดียวค่ะ(พร้อมแผนที่ที่คุณแม่เขียนให้ในมือ) ตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนจะเข้าใจความรู้สึกของแอนเซลและเกรเทลที่เดินตามเศษขนมปังค่ะ เอาล่ะ... ในที่สุดฉันก็มาถึงชิบุยะกับเขาเสียที   


บทความนี้เกิดจากการเขียนและส่งขึ้นมาสู่ระบบแบบอัตโนมัติ สมาคมฯไม่รับผิดชอบต่อบทความหรือข้อความใดๆ ทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และหากท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม หรือทำให้เกิดความเสียหาย หรือละเมิดสิทธิใดๆ กรุณาแจ้งมาที่ ht.ro.apt@ecivres-bew เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการลบออกจากระบบในทันที