วีรพล

ผู้เขียน : วีรพล

อัพเดท: 27 พ.ย. 2006 19.54 น. บทความนี้มีผู้ชม: 2211 ครั้ง

รวมเรื่องราวของเพื่อนเอกภาษาญี่ปุ่น ที่เขียนรวมเล่มแจกเพื่อนในงานรับปริญญา


ถ้าไม่เชื่อ...

ถ้าไม่เชื่อ...... Ù

           นี่ก็หนุ่มสันทรายอีกคนหนึ่ง จะว่าไปแล้วก็สันทรายเดียวกับผมนั่นแหละ พูดถึงหนุ่มที่มีโครงสร้างทางกายภาพ และ ชื่อ หาสอดคล้องกันไม่แล้ว  พูดไปคงไม่มีใครไม่รู้จักเขาคนนี้  เอ๊  !  แถมเป็นลูกชายคนเดียวที่พ่อแม่หวงซะด้วยสิ   แต่เรื่องนี้ก็คงไม่สำคัญอะไรกับผมหรอก ถ้าจะเทียบกับที่บ้าน ผมหมายถึง สิ่งที่อยู่ในบ้านนะ  คือบ้านของมันมีของกินกับขนมที่เพียบ       กิจกรรมของผมในยามว่างก็คือ การไปหามันที่บ้านเพื่อช่วยมันกินของที่บ้านมันบ่อยๆก่อนที่ของที่บ้านมันจะบูดเน่าไปซะก่อน  นี่หวังดีนะครับ เพื่อน ๆ (อิ่มท้องไปหลายมื้อเลย) ถึงกระนั้นบ้านมันแม้จะมีขนมเยอะ     ก็อย่างที่บอกนั่นแหละครับด้วยความซนปนความน่ารักเล็กน้อยของผมทำให้ผมกวาดตา ( เสือก )  ไปเจอนี่เลย  ถุงยังชีพกันตาย  มาม่าถุงเบ้อเริ้มภายในบ้านมัน แล้วด้วยเหตุที่บ้านมีมาม่าเยอะ(หรือว่าไอ้ตุ้ยมันกินมาม่าเป็นอาหารหลักหรือเปล่าก็ไม่รู้ )  เขาเป็นผู้ที่ถือได้ว่า   เป็นคนแรกของโลกในนี้ ที่บุกเบิกศาสตร์และศิลป์ใหม่ๆในการกิน   มาม่า   โดยการเปิดซองและกินเข้าไปเลยจากนั้น ก็ดื่มน้ำตามมาก ๆ พร้อมกับไปแอบเขย่าตัวให้ไอ้ที่มันกินเข้าไปเมื่อกี้นะ      ผสมเข้ากันเป็นอย่างดี     ผมไม่กล้าถามเขาซึ่งหน้าหรอกว่าไอ้ที่มึงกินเข้าไปนี้ มันอิ่ม และ อร่อยสักแค่ไหน    แต่ดูจากท่าทางแล้ว.......ไม่ต้องสงสัยเลยว่าไม่มีใครทำตามอย่างแน่นอน............ไอ้บ้า  !กูว่านะให้ทำตามคำแนะนำ  ตามเขาเขียนไว้ข้างซองไว้ดีกว่า อร่อยกว่ากันแยะ

ปกติแล้วไอ้ตุ้ยมันจะเป็นคนนิ่งๆ ใช้ความนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหวได้เป็นเลิศหาผู้เทียมทาน จนทำให้ ผมเชื่อและปราศจากข้อข้องใจใดๆ      ก็ตรงที่ว่า  ไม่ว่าเพื่อนจะหัวเราะ หรือมีเรื่องที่ตลกขบขันภายในกลุ่มมากน้อยเพียงใดก็ตาม   เชื่อไหมครับ  เหอะ  เหอะ   เป็นเสียงแทนความมีส่วนร่วมภายในกลุ่มที่แสดงให้ทุกคนรู้ว่าตอนนี้เขาสนุกไปกับพวกเราด้วยเป็นอย่างมาก   จนผม และ เพื่อน ๆ ทุกคน อดถามไม่ได้ว่า 

       

“นี่มึงตลกจริง ๆ หรือเปล่าวะ”

 

           ไม่แปลกใจเหรอครับว่าไอ้คนแบบนี้เป็นเดือนของชั้นปีได้ไง   เห็นอย่างนี้นะครับ  ขอบอก เครื่องสำอางครับ   เครื่องสำอาง   ก็จะ

อะไรเหรอ   ก็มีอยู่ครั้งหนึ่งมีเพื่อนตัวดี          ของเราดันไป(เสือก)ค้น

 กระเป๋าของพี่ตุ้ยแกเข้าหละสิ   พอจะจำได้ไหมครับ ว่า สิ่งที่ซ่อนอยู่

ภายในกระเป๋า Outdoor สีแดงนั้นคือ  Olay Cream (450  บาท)  พอซักไซ้เข้าจริงแล้วได้ความว่า

ไอ้คนที่คนกระเป๋า              “ เฮ้ย  ตุ้ยนี่ของมึงเหรอ ” พร้อมชี้ไม้ชี้มือไปที่สิ่งนั้น

ตุ้ย                           “ เปล่า.......ของแม่กู”

สรุปว่ามันขโมยของแม่มาใช้.....

ก็บอกว่าขโมยของแม่มาใช้ แต่ที่จริงแล้ว  เอ  ยังไงกันแน่  ไม่กล้าคิดต่อ   .................................เสียวอุ๊ย  ก็แหงหละครับ เขาสถาบันรับรองนี่ครับ  ใช้แล้วหน้าเกลี้ยงยิ่งกว่าการทำสปาร์หน้าเด้งดึ๋ง....งงง.....งงงงอีก

ต่อด้วยเรื่องของกระเป๋านั้น    กระเป๋าของเขาไม่มีอะไรมาก   จนไม่มีอะไรเลย......เห็นแต่ว่ามีสมุด lectureหนึ่งเล่มไม่ค่อยจดบ้าอะไรหรอกจุดประสงค์ที่เอามาคือเอาไว้วาดรูปเล่น  และแฟ้มเก็บชีสที่มีแต่ลวดลายศิลปะการ์ตูนของมันบนชีสที่อาจารย์แจกให้  เพื่อที่จะทำให้กระเป๋าหนักขึ้นมันจึงต้องใส่หนังสือการ์ตูน ไม่ว่าจะเป็นหนังสือการ์ตูนที่ออกรายปักษ์ รายวัน  ทุกวันศุกร์    รวมเล่ม หรือแม้แต่ออกตามใจคนแปลการ์ตูนเรื่องนั้น มันก็มีให้อ่าน   ถ้าอยากอ่านการ์ตูนก็ไปเปิดกระเป๋ามันเลย ..... ( ถึงกูไปค้นบ่อยๆแต่ไม่เคยเจอ  Olay Cream นะเว้ย )

เพราะมันคือร้านการ์ตูนเคลื่อนที่...

บ้านอยู่สันทรายแต่ชีวิตส่วนใหญ่ของมันมักจะอยู่ที่มหานคร ( ย่านร้านเกมส์ใกล้กับวิลัย ) ไม่ว่าจะกินข้าว   ตัดผม    หรือไม่รู้จะไปไหนมันก็ไปที่นั่น แม้แต่โดดเรียนก็ไปอยู่ที่นั่นผมก็ไปกับมันช่วงชั้นปีที่ 1 กับ  2 จะมีคนอยู่สามคนที่ชอบนั่งหน้าชั้นเรียนมีผม  ไอ้ตุ้ย  พี่เบียร์  เวลาโดดกันก็จะไปกันที่นั่นเสมอๆ เวลาหายไป  เรียกกันว่าหายไปยกแผงหน้า (เพราะส่วนใหญ่พวกเราสามคนมักจะเป็นแนวหน้าในการนั่งเรียนด้านหน้าเสมอๆ)   และอีกที่ที่มันมักจะไปอยู่คือร้านเกมส์หลังวิลัย ถ้าจะตามหามันก็ไปสองที่นี่น้อยครั้งที่จะไม่เจอ  ที่มันไปบ่อยคงเพราะที่นั้นมีเรื่องสนุกๆเกิด   ขึ้นตอนปี 2 นี้แหละขณะพี่เบียร์กับไอ้ตุ้ยไปนั่งเล่นเกมส์ Counter  Strike กันที่นั่น ( โดดเรียนหายยกแผงหน้าอีกตามเคยแต่มันแอบไปกันสองคน )วันนี้แปลกกลับมาเร็วเกินคาดทำให้ผมสะกิดใจและถามมันไปว่า..

วี              “เฮ้ย...เป็นไงแอบไปกันสองคนนะเป็นไง......ไมกลับมาเร็วว่ะ”

พี่เบียร์ + ไอ้ตุ้ย “...................” ได้ใจความว่า

ขณะที่เล่นเกมส์ที่แบ่งทีมเป็นโจรกับตำรวจไล่ยิงกันสักพักตำรวจจริงๆก็มาที่ร้านเกมส์  ไม่ได้มาผ่านแต่เข้ามาในร้าน แต่ตำรวจเขาไปคุยกับเจ้าของร้าน

พี่เบียร์    “เฮ้ย....ตำรวจมาทำไมหว่ะ”

ไอ้ตุ้ย      “ไม่รู้หว่ะ   เห็นไหม....มึงนะ.....ยิงตำรวจเยอะไปตำรวจเลยมาเลย”

วันนั้นตำรวจมาจับเรื่องลิขสิทธิ์เกมส์เขาก็ยกเครื่องคอมไปหมดก็อดเล่นเลยต้องกลับเข้าไปเรียนกันเหมือนเดิม  สมน้ำหน้ามันโดดเรียนไปเล่นเกมส์แล้วดัน ไม่บอกกัน..

ถ้าจะให้พูดไปมันเป็นบุคคลที่เล่นเกมส์เก่งมาก           เวลาว่างๆผมจะไปเล่นเกมส์แข่งกับมันบ่อยๆ อย่าให้มันได้ชนะหละไม่งั้นโดนมันคุยทับถล่มจนติดลั้วจมลงดินไปเลย  ทำให้ตอนนั้นผมเหมือนตัวตุ่นไปพักหนึ่งเลยเพราะผมชนะมันนับครั้งได้

อีกอย่างด้วยความที่เป็นคนง่ายๆไปไหนไปกันของมันใครชวนไปไหนไปหมดตอนปี 1 ที่เราไปนั่งกินเหล้ากันที่บ้านน้ำปิงเป็นร้านเล็กๆบรรยากาศดีแถวริมน้ำปิง  แต่ว่าได้ยินข่าวล่าสุดตอนปี3ว่า มันเจ๋งไปแล้วว่ะ..................

ในตอนนั้นเพื่อนส่วนใหญ่....มันเมาไปหมดแล้ว  เป็นโอกาสที่เรา

 จะสั่งกับมากินเล่นใช่ไหมไอ้ตุ้ย

ไอ้ตุ้ย      “เออ....ๆ  คินโยบิ” คร็อก ฟุบ    (  คินโยบิ = วันศุกร์ )

เป็นที่น่าเศร้าที่ผมหมดแนวร่วมในการเป็นขุนทลายกับไปโดยปริยาย

ด้วยความที่เพื่อนคนอื่นเห็นมันนอนฟุบโต๊ะอยู่จริงถามแบบเป็นห่วงว่า

เพื่อน     “เฮ้ย.......ไอ้ตุ้ยเป็นไรว่ะ  ไอ้ตุ้ย”

ไอ้ตุ้ย      “เออ....ๆ  คินโยบิ” คร็อก ฟุบโต๊ะต่อ 

จะบอกทามไมว่าวันนั้นวันศุกร์กูอ่ะรู้แล้ว

หลังจากไอ้ตุ้ยคินโยบิแล้วก็ไม่มีใครสนใจมันไปพักใหญ่  ต่อมาไม่รู้มันมาพิศวาสอะไรผม พอมันโงหัวขึ้นได้   เดชะบุญผมนั่งตรงข้ามมันพอดี   มันก็หันมาหาผมทันที 

ไอ้ตุ้ย      “เฮ้ย...วี ๆ  มึงจะขี่กูปะ”

วี              “ขี่ไรวะ.....งงกูไม่ขี่มึงหรอก”

ไอ้ตุ้ย      “เฮ้ย...วี ๆ  มึงจะขี่กูปะ”

วี              “ขี่เหี้ย....ไรมึงวะไอ้สาด”

ไอ้ตุ้ย      “เฮ้ย...วี ๆ  มึงจะขี่กูปะ”

 วี              “.....” มันพูดอยู่แค่นี้ไม่เข้าใจว่ะ กว่าจะรู้ว่าขี่อะไรคนอื่น

เก็บเอารถมันไปขี่แล้ว

ถ้าไม่เชื่อผมอะนะ.........อมขี้หมามาพ่นใส่หน้าผมเลย


บทความนี้เกิดจากการเขียนและส่งขึ้นมาสู่ระบบแบบอัตโนมัติ สมาคมฯไม่รับผิดชอบต่อบทความหรือข้อความใดๆ ทั้งสิ้น เพราะไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง และหากท่านพบเห็นข้อความใดที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม หรือทำให้เกิดความเสียหาย หรือละเมิดสิทธิใดๆ กรุณาแจ้งมาที่ ht.ro.apt@ecivres-bew เพื่อทีมงานจะได้ดำเนินการลบออกจากระบบในทันที